Brownies en Brandwonden.. bakken voor beginners.

So pick me. Choose me. Love me.
Even een nogal girliegirlie-dingetje; ik heb een hele tijd een behoorlijke Grey's Anatomy-verslaving gehad. Ik weet het; Fargo, House of Cards en Suits klinken allemaal véél hipper, maar het was al te laat. Die filosofische voice-over, de corny quotes, en de muziekmontage... allemaal ontdekt tijdens een griepje, -je moet toch wát-, en daarna kon ik niet meer stoppen. Inmiddels ben ik wel afgekickt. Maar vandaag moest ik toch wel even denken aan de scenes waarin personage Izzie om een teleurstelling te verwerken, begint met bakken. En hoe! Tientallen taarten en massa's muffins. 

Controlfreak
Ik zit momenteel in een periode waarin ik even wat rust moet nemen. Dus ben ik meer thuis, en heb ik meer tijd. Wandelen helpt, en hardlopen, maar ook mindfulness, schrijven, bloggen, lezen, en -'kuch'- kleuren. En sinds een tijdje bak ik dus ook. Nou ben ik zeg maar echt het tégenovergestelde van die beeldschone keukenprinses, die in haar bloemetjesschort allerlei smetteloze op-gevoel-gemaakte improvisaties tevoorschijn tovert. Met d'r snufje hier en een scheutje daar, allemaal veel te vaag voor mij. Dus halleluja voor het bakken! De controlfreak in mij word echt helemaal happy van al dat afwegen, opmeten, en timers instellen. I-de-aal: overzichtelijk mise-en-placen (met je eitje, afgewogen hoeveelheid bloem en maatbeker melk), vervolgens ultiem rustgevend een beetje kneden of klutsen, en terwijl je huisje zich daarna met heerlijke geuren vult, begin jij alvast aan het af-cateren. Beslagkom door de afwas, en klaar. Veel zenner dan dit wordt het niet. En nooit geweten dat je ook überculi kon doen at home! Wát een ontdekking.

Baksels for breakfast
Bakken voor jezelf is trouwens súpersaai. En succesjes moet je wel een beetje delen, vind ik, dus heb ik afgelopen week gastvrij geserveerd, aardig aangesneden en mega meegebracht. Sharing is caring, en bloggen is ook delen, dus een recept kan natuurlijk niet uitblijven. Mijn meest verrassende oventraktatie waren deze ontbijtmuffins. Baksels for breakfast, wat een luxe. En dat zonder roomboter en zonder suiker. Hatseflats! Applaus voor jezelf.   

125 gram havermout

125 ml soyamelk
Half doosjevol frambozen (vriesvak)
Handvol blauwe bessen
Handje fijngehakte amandelen
1 ei
1,5 banaan
Halve eetlepel kaneel
halve theelepel bakpoeder  


Oven voorverwarmen. Banaan fijnprakken en mengen met het ei. Daarna de havermout, soyamelk, kaneel en het bakpoeder toevoegen. Kloppen of mixen. Dan pas de frambozen, blauwe bessen en amandelen erbij doen en het mengsel in de muffinvormpjes scheppen. 20 minuten op 200 graden in de oven laten et... voilà! 

Door het halfwarme fruit voor mij zoet genoeg, maar mijn vent bedruppelt ze in den morgen nog graag even met honing. 



Slagveld

Of ik opeens in een bake-my-day-held veranderd ben? Nou, niet echt, natuurlijk. Het waren niet allemaal 'ik-verdien-een-lintje'-exemplaren, want de inhoud van mijn splinternieuwe taartvorm kon ook een keer zó door naar de vuilnisbak. Nu snap ik trouwens ook eindelijk waarom 'misbaksel' tevens als scheldwoord gebruikt wordt. Rotding. Maarre.. beginnersfouten genoeg, dus. Veel geleerd: bakpoeder is niet -ik herhaal- niet hetzelfde als bakmeel, cacaopoeder betekent eigenlijk stofwolk, en mixers moet je nevernooit (ook niet) 'heeeel even' bovenhalen. Niet doen. Is heel blond. Oh, en natuurlijk brandde ik mijn onderarm bijna elke keer als ik heel trots iets uit mijn oventje wilde halen. Een ontplofte keuken als strijdtoneel, mijn haren vol beslagspetters en ik, die moedig, maar gewond van het slagveld terugkeerde. 

Mazzel dat die Grey's Anatomy quotes bij bijna alles helpen:

 "So chin up. Put your shoulders back, walk proud, strut a little. Don't lick your wounds. Celebrate them. The scars you bear are the signs of a competitor. You're in a lion fight. Just because you didn't win doesn't mean you don't know how to roar."

Dus ik, ik bak lekker door. Wroaaarrrrr...

Late Followers en Hippe Havervlokken

Van gruwelijk groene mengsels naar heerlijke havervlokken. Hoera voor halve maatregelen.

Superfoods
Ik heb de superfoodtrend tot nu toe eigenlijk een beetje links laten liggen. Ik geloof echt wel dat het hartstikke goed voor je is, maar ik ben gewoon niet zo dat ik dan ook meteen naar de natuurwinkel ren. Inderdaad: ik ben een late-follower. Eerst even toekijken hoe het bij de rest gaat, en dan pas beslissen of ik wel of niet aanhaak. En net nu het Voedingscentrum waarschuwt voor de superfoodtrend, heb ik mijn eigen favoriet gevonden. Méér late-follower dan dat wordt het niet, zeg maar. 

Poeder in potjes
Ik heb wel wat pogingen gedaan, hoor. Dat ik dan van mezelf opeens ook heel-erg-nodig allerlei algen en plankton aan mijn voedingspatroon moest toevoegen. Maar tijdens een rondje surfen langs de grootste online superfoodwinkels blijken, tot mijn grote verbazing, die beste-voedingsmiddelen-ever bijna allemaal in potjes en flesjes te wonen. Huh? Op mayonaise en wijn na, probeer ik het 'op aarde uit potjes en flesjes eten' eigenlijk juist een beetje af te leren. Oh, en de prijzen; health is duidelijk the new wealth. Veertig euro voor een zakje Acaipoeder? Ik mis vast iets ge-wel-digs, maar aju paraplu. Met je poeder.
Groene Smoothies, dan? Snel en met verse producten, dat leek prima te doen. Op de smaak na. Helaas heb ik na meerdere pogingen moeten concluderen dat het met-dichtgeknepen-neus en tranen-in-je-ogen atten van een gruwelijk groen mengsel in de ochtend definately in de categorie ondraaglijk lijden valt. Noem me een mietje, maar zó hoort gezondheid dus echt niet te smaken, denk ik dan.

Is dan alle hoop voor mij verloren?
Nee hoor. Gelukkig zijn er ook nog de halve maatregelen. Er blijken genoeg superfoods te bestaan die sowieso al een plekje in mijn keukentje hebben. Hoera voor de amandelen, blauwe bessen en avocado's! Maar mijn ware superfoodredding kwam via- juist... Pinterest. Tussen de plaatjes van droomvakantie-bestemmingen, hilarische honden en porties foodporn, schoven steeds vaker foto's van 'Overnight Oats' voorbij. Dat is een hele hippe naam voor havervlokken die een nachtje in melk of yoghurt hebben geweekt. De volgende morgen eet je ze koud, dus er komt geen pan of pap aan te pas. Én je kunt ze lekker decoreren met wat je wil, of gewoon in huis hebt. Een snel, betaalbaar, broodloos en gezond ontbijt; ik probeerde het en ben om. 

Hippe Havervlokken
Zoals overal te lezen is hoe goed die slijmerige chiazaden voor je zijn, bestaan er ook talloze berichten waarin de voordelen van havervlokken beschreven worden. Een samenvatting: veel vitamine B, verschillende aminozuren, calcium, magnesium, silicium, ijzer, zink en boordevol vezels. Havermout bevat ook tryptofaan, de voorloper van het gelukshormoon serotine, en dat helpt weer om de drang naar koolhydraten te verminderen. Vinden we fijn. De caloriewaarde ligt laag en de energie-afgifte gaat langzaam en verspreid, waardoor de bloedsuikerspiegel zonder te grote schommelingen onder controle gehouden wordt. En dankzij al die vezels heb je lekker lang een voldaan gevoel. Oh, en een zak havervlokken kost zo'n 2 euro per 500 gram. 

Overnight Oats
De naam zegt het al: twee minuutjes werk, plus een overnachtinkje. Nodig: 30 gram havervlokken (het is een machtig goedje) en een half glas melk, amandelmelk, soyamelk, (vanille) yoghurt of water. De hoeveelheid hangt een beetje af van welke 'dikte' je zelf lekker vindt, zo gebruik ik nu, na een paar keer experimenteren, slechts een klein scheutje, zodat de havervlokken net ondergedompeld zijn. Theelepel kaneel bij, even doorroeren en in afgedekt bakje de koelkast in. 
De volgende ochtend hebben de havervlokken de vloeistof opgenomen en kun je na nog een keertje doorroeren, beginnen met wat ik het beleggen noem. Ik decoreer met blauwe bessen, of stukjes appel, banaan, kokosrasp, peccannoot en wat fijngehakte amandelen. Heerlijk! Voor de echte superfoodies onder ons: je lijn-, hennep- of chiazaad, je bijenpollen, rozijnen, gojibessen en moerbijen voelen zich ook helemaal thuis op de Overnight Oats.

Ik geeft toe: geweekte havervlokken hebben misschien eerder een supersúf dan een superfóód-imago, en ja.. ze zijn ook al niet fotogeniek, maar wat mij betreft een goddelijk geschenkje uit de gezondheidshemel. Het proberen waard!